Geesten

Sommige geesten uit het verleden kunnen na bijna 30 jaar nog steeds opduiken, soms vermengen ze met spoken uit een recenter verleden.
Vanavond gaf je aan om even met je zus mee te fietsen, die met haar scootmobiel hier was. Later op de avond betrapte ik mijzelf op onrust, er spookten talloze herinneringen door mijn hoofd. Tijdens dit Pinksterweekend, met heerlijk zacht weer vandaag, is er in de avonduren veel leven op straat. Ik zie een jongen fietsen op de fiets van zijn moeder, in gedachten hoor ik jouw dronken stem terwijl je me belde. Of ik je op kon komen halen, waarom wilde ik weten want je had toch mijn fiets mee. Ja daar was iets mee, kon je nu niet uitleggen maar als ik je op kwam halen dan zou je me het helemaal uitleggen vertelde je. Ik raakte bozig en gaf aan dat ik het nu wilde weten, ik moest beloven niet boos te worden. Je vond het zelf nogal grappig maar je wist eigenlijk wel dat ik het niet grappig zou vinden sprak je. En toen legde je uit, na het stappen was je naar mijn fiets gelopen, je wilde nog even een sigaret roken en dus had je een vreemde die naast je stond gevraagd of deze je fiets wilde vasthouden. En ineens was die ermee weggefietst, ja je was nog wel naar de politie gelopen die op de markt stonden maar die konden er niets mee.

Boos stapte ik in de auto, want natuurlijk ging ik je wel ophalen, in de auto bleef je het verhaal herhalen terwijl in mijn hoofd, tot op de dag van vandaag, de vraag bleef spoken of dit de waarheid was of dat je mijn fiets verkocht had of ingewisseld voor drugs.

Gedachten spoelen terug in de tijd, ik lig alleen in bed, mijn partner is stappen en ik ken zijn routines. Dat wordt nachtwerk, hij komt dronken thuis en de uitkomst kan vervolgens wisselen. Of wel hij valt direct in slaap, of hij wil seks maar is te dronken iets te kunnen presteren of hij wordt agressief, een combinatie van deze laatste twee is ook nog mogelijk. Dus mijn routine werd om net te doen of ik sliep wanneer hij thuis kwam.
Ik was in slaap gevallen en schrok wakker van een raar geluid, ik kon het niet thuisbrengen, toen ik naar buiten ging schrok ik me wezenloos. Een enorme conifeer stond in brand en ik hoorde iemand scheldend wegfietsen. Dit was nog in de tijd voor mobiele telefoontjes, ik belde de brandweer, deze kwamen blussen. Mijn partner was al die tijd nog niet thuis gekomen, en toen deze eindelijk thuis kwam terwijl het al licht was zag hij de verbrande conifeer en begon te giechelen waarna hij een onsamenhangend verhaal vertelde over een buurman die hij in de kroeg was tegengekomen, die boos was en hij had dat nog een beetje aangewakkerd en toen was de buurman naar huis gefietst.

Geschiedenis maakt dat deze verhalen als grappige anecdote verteld worden, maar de kern is niet altijd grappig, de omstandigheden zijn vaak niet grappig. Het is een vorm van coping om met humor ernaar terug te kijken, iets wat ik meer en meer aan het loslaten ben. Ik mag het van mijzelf ook niet oké vinden, het hoeft niet meer gemaskeerd te worden met een laagje humor.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s